دواپس

مرحله‌های CI/CD بر پایه‌ی فرایند تیم طراحی می‌شوند. هر تغییر می‌تواند از کنترل‌های مشخص عبور کند و نتیجه‌ی ساخت و انتشار قابل پیگیری باشد.

تفاوت محیط‌ها و تنظیمات لازم مستند و مدیریت می‌شوند. تیم می‌تواند رفتار نسخه را پیش از تولید بررسی کند و وابستگی به تنظیمات پراکنده و ناشناخته را کاهش دهد.

روش استقرار با نیاز کسب‌وکار انتخاب می‌شود. کنترل دسترسی، تایید مرحله‌های مهم و امکان بازگشت نسخه، در طراحی فرایند انتشار در نظر گرفته می‌شوند.

کد، تنظیمات و خروجی قابل استقرار با شناسه‌ی مشخص مدیریت می‌شوند. هنگام بررسی رخداد، تیم باید بداند کدام نسخه و چه تغییرهایی در محیط اجرا شده‌اند.

کانتینرسازی و بستر اجرا با اندازه و پیچیدگی سرویس هماهنگ می‌شوند. استفاده از ارکستریشن زمانی پیشنهاد می‌شود که نیاز عملیاتی، توان تیم و هزینه‌ی نگه‌داری آن را توجیه کنند.

تنظیمات و منابع قابل مدیریت، به‌صورت کدنویسی‌شده و قابل مرور نگه‌داری می‌شوند. تغییر زیرساخت نیز مانند تغییر نرم‌افزار، مسیر پیگیری و بازبینی پیدا می‌کند.

مدیریت اسرار و مجوزهای ساخت و استقرار بازبینی می‌شود. دسترسی هر مرحله باید با وظیفه‌ی آن هماهنگ باشد و اطلاعات حساس در کد یا خروجی‌های عمومی قرار نگیرند.

در محیط‌های محدود، مسیر تامین بسته‌ها و تصاویر، رجیستری و به‌روزرسانی بررسی می‌شود. وابستگی ضروری به اینترنت باید پیش از تعهد اجرا شناخته و برای آن برنامه‌ریزی شود.

شاخص‌های سرویس و داده‌های لازم برای عیب‌یابی طراحی می‌شوند. هدف این است که تیم هنگام افت کارایی یا خطا، از نشانه‌ی کاربر به لایه‌ی مرتبط برسد.

هشدارها با اثر روی سرویس و مسیر پاسخ تیم هماهنگ می‌شوند. آستانه‌ها و راهنمای بررسی کمک می‌کنند هشدار به تصمیم و اقدام متصل شود.

پشتیبان‌گیری، بازگردانی و بازگشت نسخه در کنار هم بررسی می‌شوند. معیار زمان و داده‌ی قابل بازیابی باید با نیاز کسب‌وکار مشخص و در دامنه‌ی توافق‌شده آزموده شود.

روش انتشار، دسترسی‌ها، پایش و مراحل رسیدگی مستند می‌شوند. آموزش و تمرین سناریوهای لازم به تیم کمک می‌کند عملیات به دانش یک فرد وابسته نماند.