دیده‌بان

فناوری‌ها و نسخه‌های قابل مشاهده‌ی وب‌سایت شناسایی می‌شوند. شواهد مشاهده‌شده و اطلاعات اعلام‌شده‌ی مالک از هم تفکیک می‌شوند تا مبنای هر نتیجه برای تیم فنی روشن باشد.

نسخه‌های شناسایی‌شده با داده‌های محلی آسیب‌پذیری تطبیق می‌یابند. تیم می‌تواند نتیجه و مرجع آن را بررسی کند؛ پوشش این مرحله به شناسایی نسخه و تازگی منابع وابسته است.

بررسی وب، DNS، زیردامنه و سرویس‌های شبکه بر پایه‌ی پروفایل و قابلیت‌های فعال انجام می‌شود. این نگاه، یافته‌ها را به یک صفحه یا یک نشانی محدود نمی‌کند.

هدف‌ها و سطح بررسی در ابتدای ارزیابی تعریف می‌شوند. مالک دارایی و تیم فنی می‌دانند چه چیزی در دامنه است و نتیجه‌ی گزارش به کدام محدوده مربوط می‌شود.

نمای خلاصه، وضعیت بررسی و یافته‌های مهم را برای مرور مدیریتی در دسترس می‌گذارد. مدیر می‌تواند مسیر رسیدگی را با تیم فنی دنبال کند، بدون مرور همه‌ی جزییات خام.

گزارش تفصیلی، مبنای بررسی را در اختیار کارشناس می‌گذارد. مشاهده‌ی شواهد و مراجع به تیم کمک می‌کند نتیجه را اعتبارسنجی کند و اقدام مناسب را مشخص کند.

نتیجه‌ی ارزیابی مبنایی برای مرتب‌کردن کارهای اصلاحی است. اهمیت دارایی و اثر احتمالی هر مورد باید با زمینه‌ی سرویس سنجیده شوند تا منابع تیم روی موارد مهم متمرکز بمانند.

گزارش باید نشان دهد چه چیزی بررسی شده و کجا داده یا دسترسی کافی وجود نداشته است. نبود یافته، با اثبات نبود آسیب‌پذیری یکسان نیست و نتیجه در محدوده‌ی ارزیابی تفسیر می‌شود.

ارزیابی می‌تواند در دوره‌های مشخص یا پس از تغییرهای مهم تکرار شود. بررسی دوباره به تیم کمک می‌کند وضعیت تازه‌ی سرویس را کنار گزارش‌های قبلی قرار دهد.

سوابق ارزیابی و گزارش‌ها نگه‌داری می‌شوند تا تیم برای پیگیری یک دارایی به نتیجه‌ی همان لحظه محدود نباشد و مسیر تغییر را مرور کند.

منابع بررسی به‌صورت محلی قابل نگه‌داری‌اند و تطبیق هنگام ارزیابی به فراخوانی API بیرونی متکی نیست. برنامه‌ی به‌روزرسانی داده باید با سیاست شبکه هماهنگ شود.

دیده‌بان در زیرساخت سازمان مستقر می‌شود. دسترسی به هدف‌های مجاز، منابع لازم و سیاست نگه‌داری گزارش‌ها در طرح اجرا مشخص می‌شوند؛ ارزیابی به مجوز مالک دارایی نیاز دارد.